IT Арыгінал (IT)
Mario Cavaradossi
(salendo sul palco, scopre il quadro della Maddalena e guarda la miniatura di Tosca)
Dammi i colori... Recondita armonia di bellezze diverse!
È bruna Floria, l'ardente amante mia,
e te, beltade ignota, cinta di chiome bionde,
tu azzurro hai l'occhio, Tosca ha l'occhio nero!
L'arte nel suo mistero le diverse bellezze insiem confonde...
Ma nel ritrar costei il mio solo pensiero, ah! il mio sol pensier sei tu, Tosca, sei tu!
Пераклад (BE)
Марыа Каварадосі (Cavaradossi)
(падымаецца на рыштаванні, адкрывае карціну Марыі Магдаліны і глядзіць на медальён з партрэтам Тоскі)
Падай мне фарбы... Таемная гармонія рознай прыгажосці!
Цёмнавалосая Флорыя, палкая каханая мая,
а ты, незнаёмая прыгажуня, увянчаная залацістымі косамі,
у цябе блакітныя вочы, у Тоскі — вочы чорныя!
Мастацтва ў сваёй таямніцы злівае розную прыгажосць у адно...
Але, малюючы яе, мая адзіная думка, ах! мая адзіная думка — гэта ты, Тоска, толькі ты!