Тоска (Tosca)

Меладрама ў трох дзеях • Музыка Джакама Пучыні (лібрэта Л. Ілікі і Дж. Джакозы)

Рым, 17–18 чэрвеня 1800 года, падчас Італьянскай кампаніі Напалеона. Мастак Марыа Каварадосі дапамагае схавацца былому консулу Рымскай рэспублікі Чэзарэ Анджэлоці, які ўцёк з турмы. Барон Скарпія, бязлітасны шэф тайнай паліцыі Рыма, арыштоўвае Марыа і выкарыстоўвае яго катаванні, каб прымусіць каханую мастака — славутую спявачку Флорыю Тоску — аддацца яму.

📜 Выданне лібрэта, крыніцы і іншыя версіі
Выданне лібрэта, выкарыстанае на гэтай старонцы
Tosca — кананічнае італьянскае лібрэта Луіджы Ілікі і Джузэпэ Джакозы (1900, Мілан: G. Ricordi & C.), паводле драмы Віктор'ена Сарду «La Tosca» (1887).
Заўвага пра іншыя лібрэта гэтай оперы

У адрозненне ад «Медэі» Керубіні, опера Пучыні «Тоска» мае адзінае кананічнае італьянскае лібрэта 1900 года, якое выкарыстоўваецца ва ўсіх тэатрах і запісах свету. Існуюць толькі дробныя тэкставыя адрозненні паміж першым рымскім выданнем студзеня 1900 года і ўдакладненай партытурай Ricordi таго ж года.

🎭 Дзеючыя асобы
Флорыя Тоска (Floria Tosca) Soprano
Марыа Каварадосі (Cavaradossi) Tenor
Барон Скарпія (Scarpia) Baritone
Чэзарэ Анджэлоці (Angelotti) Bass
🗺️ Character Relationship & Drama Map
Арыгінал (IT)
Пераклад (BE) • Беларуская
Тлумачэнне • Беларуская

Дзея першая: Царква Сант-Андрэа-дэла-Вале

Унутраны выгляд царквы Сант-Андрэа-дэла-Вале ў Рыме, поўдзень 17 чэрвеня 1800 года. Справа — капліца роду Атаванці за кратамі; злева — рыштаванні мастака з вялікай карцінай Марыі Магдаліны.

Выбраныя сцэны – «Recondita armonia», рэўнасць Тоскі і «Te Deum» Скарпія

Mario Cavaradossi
(salendo sul palco, scopre il quadro della Maddalena e guarda la miniatura di Tosca)
Dammi i colori... Recondita armonia di bellezze diverse!
1
È bruna Floria, l'ardente amante mia,
2
e te, beltade ignota, cinta di chiome bionde,
3
tu azzurro hai l'occhio, Tosca ha l'occhio nero!
4
L'arte nel suo mistero le diverse bellezze insiem confonde...
5
Ma nel ritrar costei il mio solo pensiero, ah! il mio sol pensier sei tu, Tosca, sei tu!
6
Марыа Каварадосі (Cavaradossi)
(падымаецца на рыштаванні, адкрывае карціну Марыі Магдаліны і глядзіць на медальён з партрэтам Тоскі)
Падай мне фарбы... Таемная гармонія рознай прыгажосці!
1
Цёмнавалосая Флорыя, палкая каханая мая,
2
а ты, незнаёмая прыгажуня, увянчаная залацістымі косамі,
3
у цябе блакітныя вочы, у Тоскі — вочы чорныя!
4
Мастацтва ў сваёй таямніцы злівае розную прыгажосць у адно...
5
Але, малюючы яе, мая адзіная думка, ах! мая адзіная думка — гэта ты, Тоска, толькі ты!
6
Floria Tosca
(entrando con fiori per la Madonna, poi vedendo il quadro)
Non la sospiri la nostra casetta che tutta ascosa nel verde ci aspetta?
7
(fissando il quadro, colpita)
Chi è quella donna bionda lassù? L'Attavanti! Bravo! E quelle parolette sciolte?
8
Mario Cavaradossi
Qual'occhio al mondo può star di paro all'ardente occhio tuo nero?
9
È qui che l'esser mio s'affisa intero: occhio all'amor soave, all'ira fiero!
10
Floria Tosca
(rasserenata, ma con civetteria prima di uscire)
Oh, come la sai bene l'arte di farti amare! Ma... falle gli occhi neri!
11
Флорыя Тоска (Floria Tosca)
(уваходзіць з кветкамі для Мадонны, затым заўважае карціну)
Хіба ты не сумуеш па нашым маленькім доміку, што чакае нас, схаваны ў зеляніне?
7
(углядаецца ў карціну, раптоўна ўстрывожаная)
Хто гэтая білявая жанчына там наверсе? Атаванці! Брава! А той шэпт, што я чула за дзвярыма?
8
Марыа Каварадосі (Cavaradossi)
Якія вочы ў свеце могуць параўнацца з тваімі палкімі чорнымі вачыма?
9
Вось дзе прыкавана ўся мая істота: вочы, пяшчотныя ў каханні і грозныя ў гневе!
10
Флорыя Тоска (Floria Tosca)
(супакоеная, але какетліва перад выхадам)
О, як добра ты ведаеш мастацтва прымусіць сябе кахаць! Але... зрабі ёй чорныя вочы!
11
Il Barone Scarpia
(a Spoletta, dopo aver mostrato a Tosca il ventaglio dell'Attavanti, mentre inizia la processione del Te Deum)
Tre sbirri... una carrozza... Presto, seguila dovunque vada!
12
Va', Tosca! Nel tuo cuor s'annida Scarpia! È Scarpia che scioglie a volo il falco della tua gelosia!
13
A doppia mira tendo il voler, né il capo del ribelle è la più preziosa...
14
Uno al capestro, l'altra fra le mie braccia!
15
CORO E SCARPIA
(La folla intona il Te Deum; Scarpia si scuote e s'inginocchia)
CORO: Te Deum laudamus! / SCARPIA: Tosca, mi fai dimenticare Iddio!
16
SCARPIA E CORO
Te aetérnum Patrem omnis terra venerátur!
17
Барон Скарпія (Scarpia)
(да агента Спалеты, пасля таго як паказаў Тосцы веер Атаванці, пакуль пачынаецца працэсія Te Deum)
Тры паліцыянты... карэта... Хутчэй, ідзі за ёю, куды б яна ні паехала!
12
Ідзі, Тоска! У тваім сэрцы пасяліўся Скарпія! Гэта Скарпія выпускае ў палёт сокала тваёй рэўнасці!
13
На падвойную мэту скіравана мая воля, і галава бунтаўніка — нават не самая каштоўная здабыча...
14
Аднаго — на шыбеніцу, другую — у мае абдымкі!
15
CORO E SCARPIA
(Натоўп спявае велічны Te Deum; Скарпія ахоплівае сябе, хрысціцца і стаіць на каленях)
ХОР: Цябе, Божа, хвалім! / СКАРПІЯ: Тоска, ты прымушаеш мяне забыць пра Бога!
16
SCARPIA E CORO
Цябе, вечнага Айца, уся зямля ўшаноўвае!
17

Дзея другая: Палацца Фарнэзэ (пакоі Скарпія)

Раскошны кабінет Скарпія на верхнім паверсе Палацца Фарнэзэ ў Рыме, позні вечар таго ж дня (17 чэрвеня 1800 года).

Выбраныя сцэны – Перамога пад Марэнга («Vittoria!»), «Vissi d'arte» і «Пацалунак Тоскі»

SCIARRONE
(entrando pallido e sconvolto)
Eccellenza, quali nuove! A Marengo... Bonaparte è vincitor...
18
Mario Cavaradossi
(ancora insanguinato dalla tortura, scattando in piedi)
Vittoria! Vittoria! L'alba vindice appar che fa gli empi tremar!
19
Libertà sorge, crollan tirannidi!
20
(in faccia a Scarpia)
Del sofferto martir me vedi qui sorridere... Carnefice, ti guarda!
21
Il Barone Scarpia
(ai birri, gelido)
Portatelo via! Va', moribondo, il capestro t'aspetta!
22
SCIARRONE
(убягае бледны і разгублены з тэрміновым данясеннем)
Ваша правасхадзіцельства, якія звесткі! Пад Марэнга... Банапарт перамог...
18
Марыа Каварадосі (Cavaradossi)
(яшчэ скрываўлены пасля катаванняў, усхопліваецца на ногі з трыумфам)
Перамога! Перамога! Узыходзіць світанак помсты, ад якога затрымцяць злачынцы!
19
Свабода паўстае, рушацца тыраніі!
20
(проста ў твар Скарпія)
Ты бачыш, як я ўсміхаюся пасля перанесеных пакут... Кат, сцеражыся!
21
Барон Скарпія (Scarpia)
(да варты, ледзяным тонам)
Забярыце яго! Ідзі, смяротнік, шыбеніца чакае цябе!
22
Il Barone Scarpia
(avvicinandosi a Tosca con desiderio spietato)
Già mi dicon venal, ma a donna bella non mi vendo a prezzo di moneta! Voi!
23
Floria Tosca
(Aria – accasciata dal dolore, rivolgendosi a Dio)
Vissi d'arte, vissi d'amore, non feci mai male ad anima viva!
24
Con man furtiva quante miserie conobbi, aiutai...
25
Sempre con fè sincera, la mia preghiera ai santi tabernacoli salì.
26
Diedi fiori agli altar, diedi gioielli della Madonna al manto,
27
nell'ora del dolore perché, perché, Signore, perché me ne rimuneri così?
28
Барон Скарпія (Scarpia)
(набліжаючыся да Тоскі з бязлітасным жаданнем)
Мяне называюць продажнім, але прыгожай жанчыне я не прадаюся за грошы! Мая цана — вы самі!
23
Флорыя Тоска (Floria Tosca)
(Арыя – зломленая горам, звяртаючыся з малітвай да Бога)
Я жыла мастацтвам, жыла каханнем, ніколі не зрабіла зла ніводнай жывой душы!
24
Нябачнаю рукою колькі нядолі я сустракала — заўсёды памагала...
25
Заўжды са шчырай верай мая малітва ўзнімалася да святых алтароў.
26
Я прыносіла кветкі да алтароў, дарыла каштоўнасці на шаты Мадонны,
27
у гадзіну гора чаму, чаму, Пане, чаму Ты адплачваеш мне гэтак?
28
Il Barone Scarpia
(a Spoletta, con doppio senso mortale, poi scrivendo il salvacondotto)
Attendi: il cavalier Cavaradossi... fucilato! Come facemmo col conte Palmieri! Hai ben compreso?
29
SPOLETTA
Un'uccisione simulata!... Come il Palmieri! Ho ben compreso!
30
Il Barone Scarpia
(consegnando il salvacondotto e aprendo le braccia verso Tosca)
Io tenni la promessa... Tosca, finalmente mia!
31
Floria Tosca
(colpendolo in pieno petto col coltello afferrato dalla tavola)
Questo è il bacio di Tosca! Muori, dannato! Muori, muori!
32
(strappando il salvacondotto dalla mano irrigidita del morto)
È morto! Or gli perdono!
33
(pone due candele accese ai lati del capo di Scarpia e un crocifisso sul petto)
E avanti a lui tremava tutta Roma!
34
Барон Скарпія (Scarpia)
(да агента Спалеты, са смяротным падвойным сэнсам, перад тым як падпісаць пропуск)
Слухай уважліва: кавалера Каварадосі... расстраляць! Гэтак жа, як мы зрабілі з графам Пальм'еры! Ты добра зразумеў?
29
SPOLETTA
Уяўны расстрэл!.. Як з Пальм'еры! Я ўсё зразумеў!
30
Барон Скарпія (Scarpia)
(падаючы пропуск і распасціраючы абдымкі да Тоскі)
Я стрымаў абяцанне... Тоска, нарэшце мая!
31
Флорыя Тоска (Floria Tosca)
(усадзіўшы яму ў грудзі нож, які яна незаўважна ўзяла са стала)
Вось табе пацалунак Тоскі! Памры, пракляты! Памры, памры!
32
(вырываючы пропуск са здранцвелай рукі мерцвяка)
Ён мёртвы! Цяпер я дарую яму!
33
(ставіць дзве запаленыя свечкі абапал галавы Скарпія і кладзе распяцце яму на грудзі)
А перад ім дрыжаў увесь Рым!
34

Дзея трэцяя: Вежа Замка Святога Анёла

Верхняя пляцоўка крэпасці Замка Святога Анёла ў Рыме перад світаннем 18 чэрвеня 1800 года з відам на купал сабора Святога Пятра.

Выбраныя сцэны – «E lucevan le stelle», расстрэл і скачок Тоскі са сцяны

Mario Cavaradossi
(tentando di scrivere un'ultima lettera a Tosca, vinto dai ricordi)
E lucevan le stelle, ed olezzava la terra,
35
stridea l'uscio dell'orto, e un passo sfiorava la rena...
36
Entrava ella, fragrante, mi cadea fra le braccia...
37
Oh! dolci baci, o languide carezze, mentr'io fremente le belle forme disciogliea dai veli!
38
Svanì per sempre il sogno mio d'amore... L'ora è fuggita, e muoio disperato!
39
E non ho amato mai tanto la vita, tanto la vita!
40
Марыа Каварадосі (Cavaradossi)
(спрабуючы напісаць развітальны ліст да Тоскі, ахоплены ўспамінамі)
І свяцілі зоркі, і пахла зямля,
35
рыпелі веснічкі саду, і лёгкі крок кранаў пясок...
36
Уваходзіла яна, духмяная, і падала ў мае абдымкі...
37
О, салодкія пацалункі, о, млосныя пяшчоты, пакуль я з трымценнем вызваляў яе прыгожы стан ад покрываў!
38
Знік назаўжды мой сон кахання... Гадзіна прамінула, і я паміраю ў роспачы!
39
І ніколі яшчэ я так моцна не любіў жыццё, так не любіў жыццё!
40
Floria Tosca
(istruendo Mario prima della fucilazione che crede simulata; i soldati fanno fuoco e Mario cade)
Ecco un artista! Com'è bello il mio Mario! Là! Muori! Non ti muovere... Ora che i passi filtrano...
41
(i soldati partono; Tosca corre a Mario, lo tocca e vede il sangue vero)
Mario, su, presto! Andiamo! Mario! Mario?! Ah! Morto! Morto! O Mario, morto!
42
SPOLETTA E SCIARRONE
(irrompendo dalle scale dopo aver scoperto il cadavere di Scarpia)
SCIARRONE: Vi dico che la pugnalò! / SPOLETTA: Ah! Tosca, pagherai ben cara la sua vita!
43
Floria Tosca
(balzando sul parapetto del castello e gettandosi nel vuoto)
Colla mia! O Scarpia, avanti a Dio!
44
Флорыя Тоска (Floria Tosca)
(вучыць Марыа, як правільна ўпасці падчас «фальшывага» расстрэлу; салдаты страляюць, і Марыа падае)
Вось сапраўдны артыст! Які прыгожы мой Марыа! Ляжы! Прыкінься мёртвым! Не варушыся, пакуль салдаты не сыдуць...
41
(салдаты сыходзяць; Тоска падбягае да Марыа, кранае яго і бачыць сапраўдную кроў)
Марыа, уставай хутчэй! Хадзем! Марыа! Марыа?! Ах! Мёртвы! Мёртвы! О Марыа, забіты!
42
SPOLETTA E SCIARRONE
(урываюцца па лесвіцы пасля таго, як у палацы знайшлі забітага Скарпія)
ШАРОНЭ: Кажу вам, яна закалола яго! / СПАЛЕТА: Ах, Тоска, ты дорага заплаціш за яго жыццё!
43
Флорыя Тоска (Floria Tosca)
(ускоквае на парапет крэпасці і кідаецца ўніз пад грымоты тэмы «E lucevan le stelle» ў аркестры)
Сваім уласным жыццём! О Скарпія, перад Богам паўстанем!
44
Can't find your favorite opera or language translation?